عکس من برعکس من آسوده از رنج و غم است
خوش نشسته در میان قاب و جایش محکم است
او قناعت کرده بر یک قاب ناقابل ولی
هستی عالم به من بخشند اگر گویم کم است
?
پیمانه منم...جام منم...زهر تویی...
با هرچه زمین و آسمان قهر تویی
باید که دوباره بوسه باران بشوی
خوش بوسه ترین دختر این شهر تویی
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 22:29  توسط مسعود زارع مهرجردي
|
