عکس من برعکس من آسوده از رنج و غم است
خوش نشسته در میان قاب و جایش محکم است
او قناعت کرده بر یک قاب ناقابل ولی
هستی عالم به من بخشند اگر گویم کم است
?
گفتم:دست روزگار...
گفت:رنجيده اي؟
گفتم:رسم روزگار...
گفت:پس چرا ميخندي؟!!!
خنديدم...
.............................................................
پيام هفته:
كسي كه گريه مي كند يك غم دارد و كسي كه مي خندد هزار غم...
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 21:43  توسط مسعود زارع مهرجردي
|
