عکس من برعکس من آسوده از رنج و غم است
خوش نشسته در میان قاب و جایش محکم است
او قناعت کرده بر یک قاب ناقابل ولی
هستی عالم به من بخشند اگر گویم کم است
?
بین نماز ظهر و عصرم استخاره کردم
اُه...
این چیه؟؟!!!...
نچ....
ولش کن...
دور سرت بگردم...
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 13:6  توسط مسعود زارع مهرجردي
|
