عکس من برعکس من آسوده از رنج و غم است
خوش نشسته در میان قاب و جایش محکم است
او قناعت کرده بر یک قاب ناقابل ولی
هستی عالم به من بخشند اگر گویم کم است
?
سیاهی
ستایش و تعظیم می طلبد
هنگامی که
سفیدی دندان کوسه
یعنی...مرگ...
عمید صادقی نسب
............................................
برای درس خوندن وقت هست...حس نیست...این به اون در
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 9:30  توسط مسعود زارع مهرجردي
|
