چند روزیه که بد جوری تو فکر مادربزرگم افتادم.

فکر میکنم.میبینم چقدر اوضاع عوض شده از وقتی رفته.فردای روزی که رفت همه ی همه خوابش رو دیده بودن غیر از من.همه خوابهاشون رو تعریف میکردند غیر از من.همون شب آمد تو خوابم  و گفت : اگر به من بوده که من دیشب به خواب کسی نرفتم…

حالا مادر بزرگ رو میون اون همه سنگ قبر جار میزنم شاید…حیف شد مادربزرگ…روز رفتنش مصادف شد با آخرین باری که همه ی بچه هاش نوه هاش و نتیجه هاش دور هم جمع شدند.

چند روزیه که مطلع این شعر ولم نمیکنه…

مادر سلام ! ما همه گی ناخلف شديم

چشمی گزيد و يکسره بد خو شديم ما…