مثل همیشه آخر حرفم را

و حرف آخرم را

               با بغض می خورم

عمری است

لبخندهای لاغر خود را

در دل ذخیره می کنم:

                      " باشد برای روز مبادا"

اما در صفحه های تقویم

روزی به نام روز مبادا نیست…

                                      قیصر امین پور

.........................................................

ای کاش یه خورده به خودمون میومدیم و می دیدیم که بزرگترهای گرامی ما چه برنامه هایی برای سرگرمی ما دارن تا کار به کارای اصلیشون نداشته باشیم.همه ی ما هی میریم دنبال نخود سیاه وبرمیگردیم...برنمیگردیم...یکیش همین ماجرای گنجیه.درسته که ایشون آدم خیلی مهمی در ایران هست،کتاب نوشته،دست خیلیا به واسطه ی همین کتابا رو شده...اما در حال حاضر زنده اش به درد حکومت میخوره و مرده اش به درد دشمن . حکومت، دشمن . چه فرقی میکنه...این وسط هدف چیه ؟ فکر کنم فکر کردن به گودبای پارتی مردی با عبای شکلاتی بسیار مفیدتر باشه...

..............................................................

 باید منتظر بود.تاریخ با تمام دزد بودنش گویاتر از من و شماست.