عکس من برعکس من آسوده از رنج و غم است
خوش نشسته در میان قاب و جایش محکم است
او قناعت کرده بر یک قاب ناقابل ولی
هستی عالم به من بخشند اگر گویم کم است
?
هرگز به عمق آينه ها پی نمی بريم
از ترس با حقيقت خود روبرو شدن
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 22:14  توسط مسعود زارع مهرجردي
|
