عکس من برعکس من آسوده از رنج و غم است
خوش نشسته در میان قاب و جایش محکم است
او قناعت کرده بر یک قاب ناقابل ولی
هستی عالم به من بخشند اگر گویم کم است
?
این قلب تپنده را به خاطر بسپار
این حس کشنده را به خاطر بسپار
کم غصه بخور پرنده هم می میرد
پرواز پرنده را به خاطر بسپار
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 0:18  توسط مسعود زارع مهرجردي
|
