عکس من برعکس من آسوده از رنج و غم است
خوش نشسته در میان قاب و جایش محکم است
او قناعت کرده بر یک قاب ناقابل ولی
هستی عالم به من بخشند اگر گویم کم است
?
بي هوا خنديده ايم
اين آغاز ماهي بودن است
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 12:53  توسط مسعود زارع مهرجردي
|
